eervolle dood

De meest eervolle dood voor een vrouw vindt plaats in het kraambed, de meest eervolle dood voor een man vindt plaats op het slagveld.
We verwijzen hiervoor naar de azteekse mythologie waarin de cihuateteo werden gezien als geesten van vrouwen die stierven in het kraambed.
En xochimiquiztli oftewel de bloemendood waarbij de dood op het slagveld of het offeraltaar werden gezien als de meest eervolle dood voor een man.
Feminisme, marxisme, humanisme en de eeuwige roep om "gelijkheid" vormen het doodsgereutel van een volk dat zijn ziel al lang verloren heeft en thans leeft in genade van de grote satan van de zintuigelijke bevrediging en geestelijke verpaupering. Het is de roep om aandacht van de lafaard die niets anders heeft om aan de wereld te tonen dan zijn veronderstelde goedheid.
Het is de kanker die groeit op mannelijke zwakte en vrouwelijke lust.
Wat anders stelt altruïsme voor dan een competitie in verwikkelt zelfmedelijden?
Atheïsme als excuus om voor niets verantwoording af te hoeven leggen.
Sociale en genetische omgevingsfactoren als nieuwe demonen der lust.
Ongeacht de fabels waarin hij gelooft, man en vrouw leeft immer verder als verstotene adam en listige eva.
Voor eeuwig onttrokken aan God's adem. Eeuwige weeskinderen in een onbegrijpbare wereld.
De filosofie van het doorgedreven sentiment in de vorm van anti racisme, gelijkheid tussen de geslachten en vegetarisme is een filosofie die enkel kan gedijen in de hoofden van zwakzinnige individuen die enkel van de wreedheid van deze wereld worden afgeschermd door de goedheid van sterkere individuen.
Boedha, Ghandi, Moeder Theresa, Jezus en Marx als bevoorrechte betweters.

Alle rassen zijn niet gelijk, het geschiedkundig en anthropologisch bewijs is eenduidig.
Het is een judeomarxistische leugen dat alle rasse dezelfde afkomst hebben.
Waarom hebben zij anders verschillende talen, goden en gebruiken?
Ieder volk kent een verschillende God, een verschillende cultuur en een verschillend land.
Mijn bloed is mijn God, mijn volk is mijn Land.
Wat mijn familie beschermt, is mijn religieus geschrift. Waar mijn volk zich begeeft, zal ik hen verdedigen.
Dit is de taak van de superieure man.
De eerste menstruatie van de vrouw staat gelijk aan de eerste vechtpartij van een man.
De eerste bevalling van een vrouw staat gelijk aan de eerste veldslag van een man.
Voor de uitvinding van de landbouw voor de uitvinding van taal en schrift, het onderscheid in cultuur en godsdienst, was de taak van de man de jacht op dieren.
Sinds de uitvinding van de landbouw, is de taak van de man de bescherming van zijn cultuur en grondgebied.
Wezien dit vandaag de dag terug in de vorm van bendeoorlogen of religieuze oorlogen.
De cultuur die haar mannen verraadt door hen als vrouwen te behandelen, of de cultuur die haar vrouwen verketterd door hen als objecten te behandelen, tekent zijn doodsvonnis.
Vandaag zien wij de clash tussen de feministisch-marxistische super-vrouwelijke loser-maatschappij en een hyper-mannelijke cultus van islamitisch barbarisme. Het zijn beiden hedonistische culturen, het ene is er een van vrouwelijke subjugatie, de andere een van mannelijke dominantie.

Als het blanke ras als etnische eenheid wil overleven , dient het zich te vrijwaren van de semitische, infurieure invloed op haar cultureel identiteitsbesef.
Christendom en marxisme, feminisme en islam zijn allen vruchten van dezelfde boom. De boom van de zwakte, de joodse zinsbegeestering. De waanzin van de gelijkjheid en het nakende paradijs uit de hemel. De erfenis van de Joden was een recept voor raciale zelfdoding. De semitische hersenspoeling betekent niet enkel het verlies van onze genetische identiteit maar ook de vernietiging van de planeet waarop wij leven.
Zoals echter de opkomst van de monotheïstische godsdienst samenhangt met de shift naar een agrarische samenleving, zien wij in een toekomst van technologische en interplanetaire chaos een terugkeer naar paleolithisch, paganistisch, polytheistische heldhaftigheid waarin ieder volk de eigen genetische en culturele identiteit opnieuw zal weten te waarderen.
Met een immer uitdijend veroveringsgebied, blijft de eeuwige strijd onbeslist.
Er is geen definitief antwoord, er is geen perspectief op een eeuwigdurende vrede. Leven is strijden.
Het sterke wordt beloond, het zwakke verdwijnt.

Sommige mensen betogen dat geweld geen excuus kent. Zij dromen van een wereld zonder wapens, zonder oorlog. Zonder verkrachtingen, zonder pijn en zonder trauma's. Waarin mannen en vrouwen gelijk zijn, racisme onbestaande is en niemand op het idee zou komen wapens te fabriceren.
Een wereld waarin kindjes niet langer geboren worden aangezien iedereen het eeuwige leven heeft.
Waarin lekker eten onbestaande is, gezien niets zich hoeft op te offeren om te leven in een ander lichaam.
Een wereld waarin veiligheid en materiële welvaart als regendruppels uit de hemel gevallen komen.
Een wereld zonder nacht of hellevuur.
Zij dromen van een wereld die niet bestaat en ook nooit kan bestaan, omdat ze in strijd is met de sanatana dharma, de eeuwige wet van yin en yang, leven en dood, venus en mars.
Alles kent zijn tegenpool, tegengestelden, houden elkaar in stand. Dat is de pracht van Maya, het goddelijke schouwspel van leven en dood.

Zij die zeggen dat geweld nooit een oplossing biedt, zijn slechts diegenen die er zelf enkel slachtoffer van werden of het zelf nooit geprobeerd hebben.
Wat anders is geweld dan het betreden van God's arena waar kracht wordt beloond en zwakte wordt bestraft?
Is dit niet de ultieme test van de evolutie? De wereld als slagveld?
Vanwaar de angst voor bloed, het verzwijgen van de dood en het ontkennen van ons egoisme?
Niemand is vrij van egoisme, leedvermaak en wraakzucht. Jezus bestaat niet en Boedhisten zijn homo's.
In plaats van te dromen over een perfecte wereld vol roze wolkjes onder een hoorn des overvloeds, doet men er beter aan zich voor te bereiden op een heldhaftige dood als afsluiting van een vurige levenswandel.
De praktijk van de griekse KalosKagatos, de mens sane in zijn corpore sanis.

Ieder ras kent zijn religie.
Het gele en Indische ras kent zijn religies van onderdompeling in satori of verdwijnen in nirvana.
Het Arabische volk kent zijn religie van territoriale verovering en mannelijke dominantie.
Het indiaanse ras kent zijn religie van een natuurlijke hierarchie.
Het zwarte ras kent zijn religie van hedonistische plezierbevrediging
Het joodse ras kent zijn religie van messianisme.
Het blanke ras kent zijn religie van innerlijke verbetering.

Elke vrouw kent haar vichy complex.
De vrouwelijke rol in deze wereld is er een van onderwerping, van menstruatie en bevalling tot penetratie en huwelijkstrouw.
De mannelijke rol in deze wereld is er een van verovering en dominantie. Van ejaculatie en penetratie tot seksuele en fysieke dominantie van andere mannen en vrouwen. Intimidatie zowel op straat als op het slagveld.
Het is een leugen dat vrouwen zich verleid voelen tot mannen met een vrouwelijke kant.
Waarom zouden ze? Voelen mannen zich aangetrokken tot vrouwen met een mannelijke kant?
de meeste mensen zullen altijd heteroseksueel zijn en zich aangetrokken voelen tot hij of zij die in de ogen van de ander perfect belichaamt wat men zoekt in het andere geslacht.
Een op lichamelijk en geestelijk niveau samensmelting van tegengestelden.
In dit opzicht vormt homoseksualiteit een psychologische omkering van de natuurlijke polariteit, een ziekte op metafysisch niveau, een seksuele schizofrenie en aseksualiteit een seksuele autisme.
Vrouwen houden van echte mannen en mannen van echte vrouwen.
Als iedereen gelijk zou zijn, waren we allen homoseksueel. Waar zouden dan de kinderen uit geboren worden?
De vrouwen zullen zich steeds aangetrokken voelen tot mannen die het meest kracht trouw en zelfbeheersing uitstralen. Wat men in oosterse religies virya oftewel mannelijk karakter noemt.
Een maatschappij waarin marxisme, feminisme en pacifisme worden gepredikt, berooft mannen van hun virya.
Vandaar zien wij vandaag de dag geen ware mannen meer in de blanke, westerse maatschappij. Enkel boeren en losers die zich terugtrekken in een roes van drugs, pornografie en video games. Een continue masturbatie.
Vandaar zijn de vrouwen vandaag het sterkste geslacht in onze maatschappij.
Vandaar zullen de vrouwen die op zoek zijn naar het karakter van een sterk volk, zich voortaan aangetrokken voelen tot de mannen die afkomstig zijn uit een cultuur waar woorden als eer, trouw, zelfopoffering en godsvrezing wel nog van enige betekenis zijn.
Het westers hedonisme als keten van gemakzucht. Een continue masturbatie cultuur.
Een cultuur van zwakte, zonder remmingen.
Zelfbeheersing als achterhaald artefact voor preutse conservatieven.
Atheïsme als excuus om aan niets of niemand verantwoording schuldig te moeten zijn.
Pacifisme is een scheeflopende rechtvaardiging voor angst en lafheid. Het vindt zijn oorsprong in een humanitaire interpretatie van hedonisme en utilitarisme.
Het is heel gemakkelijk zich te verschuilen achter pacifistische, veganistische, feministische rethoriek wanneer men van de wreedheid van de natuur is afgeschermd. Emotionele gemakzucht. Pacifisme is hedonisme, de zwakkeling zoekt goede gevoelens, de sterke man ziet de futuliteit ervan in. Verslaving is een vorm van zwakte, terwijl asceticisme de weg van de zelfbeheersing en de maturiteit vormt.
Filosoferen over tolerantie is een luxeprobleem.
Moeder natuur is geen onschuldig kruidenvrouwtje dat houdt van al haar kinderen, maar een bijwijlen meedogenloze bitch die geeft en neemt, ze is op haar best een strenge, maar rechtvaardige, immer onpartijdige, kosmische rechter die beslist over wie leeft en sterft.
Geweld is niet het middel om een eeuwigdurend, godsgegeven doel te bereiken. Geweld is geen excuus om filosofische hersenkronkels te rechtvaardigen. Geweld is het excuus, oorlog is het doel.
Geweld is niet het middel, maar het doel. Verandering is strijd. Sterker door strijd in een wereld van voortdurende verandering, een eewig conflict tussen goed en kwaad met een onbaatzuchtige meedogenloze kali ma als kosmische scheidsrechter. Een bloedlustige vrouwe justitia