de betekenis van psychose en religie

Psychotische waanzin als mogelijkheid tot geestelijke transformatie

De psychose kent eerst 9 stadia
De psychose kan Vanwege het onbegrip waarmee autisme, psychose en manie worden verwelkomd in de westerse, seculiere maatschappij, blijven vele mensen vastzitten halverwege de "vrouwelijk" fase, gezien die het meest schrikwekkend is.

De voruwelijke fase wordt gekenmerkt door gevoelens van "onderdompeling", de "oceaan des levens", wat freud noemde het "oceanische gevoel", ook wel bekend bij gebruikers van psychedelische drugs als lsd, beoefenaars van kundalini yoga en meditatie en bij mensen die tantrische seks bedrijven.

wat ik echter vaak schijn te missen in de meeste "spirituele" of mystieke benaderingen van schizofrenie is de integratie van het mannelijke archetype.
In de verhalingen van schizofrneie patienten die het zelf als transformatie hebben ervaren, in de teksten van transpersoonlijke psychologen, lezen we veel over de integratie van het vrouwelijke, de wens naar een leven dat geleidt word door liefde en een verbondenheid met alles wat leeft.
Typische hippieretoriek wat mij betreft.
Ik lees weinig concreets over wat hun grote held, carl jung, schreef over het integreren van de schaduwzijde.
Ik kan uiteraard enkel praten vanuit mijn ervaring.
Een psychose, manie, een levenstijl die gekenmerkt wordt door angstaanvallen, dissociatie, ego dood en paranoia is uiteraard geen klein bier en het is begrijpelijk dat zowel patienten als therapeuten blij zijn met d ehuidige antipsychotica die tenminste die vervelende stemmen doen ophouden en superintense emoties wat temperen.
Echter geloof ikzelf in een mogelijk veel sterkere genezing van de schizofrene toestand wanneer de ervaring vanuit een -bij gebrek aan beter woord- parapsychologisch perspectief wordt benaderd. Ook is mijn overtuiging dat in de toekomst, binnen enkele decennia voor de behandeling van ziekten als schizofrenie, autisme, homoseksualiteit, alcohol- en drug- en pornoverslaving, naast een spiritueel aspect aan de behandeling, ook een orthomoleculair of voedins-ascpect aan de behandeling zal worden toegevoegd.








De mannelijke aspect van de psychose is in tegenstelling tot het vrouwelijke aspect dat we al te vaak zien in de westerse karikatuur van boedhisme, iets wat enkel in de oosterse tradities van hindoeisme en boedhisme zien.
Het is juist dfategen waar wij in onze feministische, postmoderne, democratische en seculiere maatschappij zo'n afkeer van hebben. Het is de toepassing van de religieuze filosofie, ook die van boedhosme en hindoeisme in een mannelijke, zon-gelinkste, oorlogszuchtige, militaire traditie. Niet noodzakelijk voor aanwending van fysieke oorlog, maar als aspect van een innerlijke oorlog.
Zoals de boedhistische monniken die wij zien in verschillende aziatische tradities die als heremeiet leeft, ascetisme beoefend en zich verdiept in vechtsporten. Iets wat veel democratische, pacifistische westerse zelfverklaarde hare krishna's of boedhisten absoluut onbegrijpbaar zullen vinden,w ant wat heeft boedhisme of hindoeisme nu met oorlog te maken?
De japanse samurai, de kamikaze, werden allen geinspireerd door de oude tradities van boedhisme, die dus mijlenver afstaat van de in westerse ogen passieve pacifistische tradities, de hollywood karikatuur die wij via onze media hebben gemaakt van de gelukpa traditie van de dalai lama of van het zenboedhisme zoals het boefend worden door new yorkse hipsters.

Elke religie heeft in wezen dezelfde boodschap, de technieken kunnen verschillen maar het doel is steeds hetzelfde. Critici van religie zien religie als samenraapsel van bijgeloof, een houvast voor tere zieltjes.
Deze mensen zien zichzelf als sterker da religieuze mensen, vrij van primitief bijgeloof en nood aan redding van bovenaf.
Een meer foute interpretatie van het fenomeen religie is nauwelijks denkbaar.

Religie is eerst en vooral een techniek om een beoogt doel te bereiken. Zelfs in zijn meest ascetische vorm, is religie een pad van actie.
Centraal in de beleving van de religieuze mens zelf, staat niet blinde volgzamheid, maar allereerst, centrale pijler in elke religie is de techniek tot transormatie.
Niet de thesis van de religie, maar de transformatie die de religie biedt is wat zij biedt aan meerwaarde voor de religieuze mens.
Het onvermogen dit te erkennen is de fout die de antireligieuze mens maakt.
Religie is datgene wat de mens van de dieren onderscheidt.
Alle lichamelijke functies waar wij dagelijks gebruik van amken, hebben wij gemeen met dieren.
Het is juist de wil tot controleren van onze dierlijke impulsen en continu bijschaven van onze realiteitsperceptie wat de mens van de dieren onderscheid.
Materialisme, atheisme is materiefundamentalisme en religie is daar het antwoordt op.
Het is de erkenning dat wat wij waarnemen, niet noodzakelijk de waarheid hoeft te zijn. Er kan meer zijn dan wat wij waarnemen of hoe wij de dingen interpreteren en religie is de poging tot het onderzoeken daarvan.
Religie is de oudste vorm van wetenschap.
Door de eeuwen heen raakt een boodschap altijd wat afgezwakt, wordt ze foutief geinterpreeteerd, dit is menseijk.
Maar wat religie in wezen is, is een keten van traditie, een onverbroken traditie van de manier waarop de mens een ervaring heeft met een doorbraak van een goddelijke, extradimensionale, buitenaardse, hemelse sensatie.
Iedereen heeft momenten in zijn of haar leven waarop dit zij het in kleine mate te voelen is.
orgasme, bijna dood ervaring, meditatie, lucide droom, lsd ervaring.
Het overwinnen van een psychose, depressie, wanhoop en de ogenschijnlijke zinloosheid van het bestaan, het integreren van de eigen angsten en tekortkomingen in de eigen persoonlijkheid, het moment waarop men zich niet langer identificeert met de eigen angsten, en gebreken, maar wVan de sjamaan uit het stenen tijperk tot de hedendaagse priester en imam
religie is een poging tot erkenning en verklaring van het verborgene en onverklaarbare.
van de germaanse alvermannetjes tot de christelijke engelen.
van de dionysische extase tot de christelijke zelfkastijding of islamitische vasten.
religie is niet het doel, maar het ritueel dat toegang verschaft tot de kern van ons bestaan, het diepste van ons wezen, de betekenis van ons leven.

kritiek op religie of het goddelijke vloeit vaak voort uit de probvlematische aard en vraag van waar komt het kwaad en alle leed in deze wereld vandaan?
Ik verwijs naar jezus' woorden in het evangelie van mattheus:
4 Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.
3 Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.

Want om de vraag van pijn en leed te kunnen beantwoorden, moeten we eerst deze begrippen kunnen definiëren. Wat is pijn? wat is leed? Wat is kwaad?
Is dat niet multi interpretabel?
Het universum is een intelligentietest zei ooit ene timothy leary.
Religie is waarschijnlijk datgene wat de mens het meest van de dieren onderscheidt, de wil om een beoogt doel te bereiken.
Religie is geen uiting van zwakte, het is een weg naar zelftransomatie, versterking van het individu. Sterke mensen creëeren een sterke maatschappij.
religie is d efontien van de hoop, de moed, de kracht, de trouw, de eer, de bron van alle dichterlijke inspiratie