dreadlocks

Ik heb nu een nieuwe filosofie.
We spreken niet langer van "mensen" met dreadlocks, we spreken nu van "vrijwillige untermenschen. Het zijn imitatierasta's, vrijwillige pariah's.
Waarom pariah's?
Wel we zouden de dreadlockhippie moeten zien als een karikatuur van de jaren 60.
Waar de alternatieve beweging van de zestiger jaren '60 zich kenmerkte door een voorliefde voor eigengeproduceerde kledij, is de nieuwe hippie uit de eerste decennia van de 20e eeuw niets meer dan één van de zovele personen wiens identiteit bestaat uit een samenraapsel van winkelartikels.
De dreads worden gezet tegen groffe betaling in een winkel. De kledij komt uit kledingketens, de muziek wordt verdeeld door grote platenmaatschappijen.
Het is simpelweg een pakje vers gesneden materialisme met een rebels sausje overgoten.

Ik ken steeds meer credibiliteit toe aan de aloude theorie dat de dreadlocks dienen als overcompensatie voor een gebrek aan intellectuele capaciteiten.
Het teveel aan schedelbegroeiing dient dan als niets anders dan een soort overcompensatie voor het gebrek aan schedelinhoud.
Blanke mensen met dreadlocks plaatsen zich vrijwillig buiten de maatschappij.
Ze verzaken vrijwilllig aan alle verwezenlijkingen van 2000 jaar blanke, christelijke cultuur.
De blanke vrouw met dreadlocks, incapabel tot rationale vaardigheden, kan onmogelijk gedreven worden door politiek of cultureel idealisme gezien haar geslacht.
De wens tot het aanmeten van haar dreadlockkapsel komt voor uit een infantiele, onanistische drang tot zelfbevrediging in de vorm van esthethische verwaarlozing.
Bevrediging via onderdompeling in al wat vuil is.
De Dreadlocks als uitnodiging voor luizen, ziektes en onhygiënische viespeuken.
Het onmogelijk te verzorgen kapsel als indicatie van een vrouw die al haar verantwoordelijkheden afstaat aan de wens te copuleren met leden van een minderwaardig volk zonder cultuur, zonder eer, zonder toekomst.
De dreadlockvrouw als hoer.

De blanke man met dreadlocks is als een homo of een eunuch.
Gecastreerd en gesodomiseert, het uiterlijk van een man, met de manieren van een vrouw.
Zoals de homo zijn lichaam opent voor een geslachtsdeel, waardoor hij zich gedraagt als een vrouw, zo opent de communist zijn land voor de vreemdelingen uit een minderwaardige cultuur.
Op deze manier opent de junk zijn lichaam voor de drugs, en op deze manier dient het dreadlockkapsel als indicatie voor iedere man die, net als de vrouw, zijn seksuele en culturele identiteit verzaakt.
het dreadlockkapsel is een manifestatie van permanente adolescentie.
Net zoals de baggypants, het druggebruik, de mohawk, uitgerafelde netkousen en homoseksualiteit, indicatie van een infantiele wens tot constante zelfbevrediging.
De wens "anders" te willen zijn en desondanks op eenzelfde respectvolle manier benadert te willen worden als elk ander respectabel lid van de maatschappij.
Het is of het ene, of het andere.
Je kan niet alles hebben in deze wereld.
De alternatieve jeugdcultuur met hun vrijwillige neiging tot links-extremistische sympathiën en a-sociale kledingkeuze is niets meer dan een fysieke manifestatie van een onverwerkt jeugdtrauma bij blanke middenklasse jongeren.
Terwijl de arbeidersjongeren die zij labelen als "johnnies", "barries", "strak" of "snobistisch" in hun jeugdjaren op straat spelen, scooters kopen, meisjes versieren in de stad en vechten tegen de allochtone en islamitische indringers, zitten kinderen van rijke nerds in villawijken zich te vervelen in het zwembadje van de ouders of te spelen op een van de vele spenconsoles die zij kregen voor hun verjaardag.
Wars van betekenisvol sociaal contact met hun leeftijdsgenootjes, ontwikkelen zij reeds op jonge leeftijd een hunkering naar aandacht die zich op latere leeftijd op grillige manieren zal manifesteren met nadelige gevolgen voor de maatschappij in haar geheel.
De alternatieve puber ontwikkeld reeds op vroege leeftijd een depressie als gevolg van het aandachtstekort, dewelk te wijten is aan het feit dat zij vaak kind zijn van autistische, schizofrene en contactgestoorde ouders (linksen en atheisten).
De depressieve wereldblik leidt tot een atheistisch wereldbeeld en een laag zelfbeeld.
Als regressieve zelftherapie verzetten deze jongeren zich tegen de enige mogelijke vijand in hun wereldbeeld: de repressieve ouders.
Dit vertaalt zich in een haat tegen de ouders, die gezien worden als manifestatie van alles wat een authoritaire positie in de maatschappij inneemt.

Vervolgens vertaalt dit onvermogen tot aanvaarding van externe authoriteit zich in een links wereldbeeld waarin men de wereld enkel kan zien in termen van onderdrukkers en hun onderdrukten.
Terwijl de rechtse, arbeidersjeugd door hun ervaringen op de schoolpleinen, dorpspleinen, stadsstraten en voetbalvelden al snel een "ieder veegt voor z'n eigen deur mentaliteit" heeft aangemeten.
De linkse contactgestoorde jeugd daarentegen, vertaalt het eigen negatieve zelfbeeld naar het verhaal van in hun ogen onderdrukte volkeren en marginale mensen uit verschillende maatschappijen en culturen over de gehele wereld.

De meeste psychoses manifesteren zich voor het eerst aan het begin van de adolescentie rond de leeftijd van 20 jaar.
Bij de linkse jeugd is dit niet anders.
De linkse jongere, in zijn cocon van socialistische subsidies en gelijkheidswensen, vertaalt de eigne rebelse filosofie tegen de blanke maatschappij tijdens de adolescentie naar een messianistisch complex, wat op een psychotisch geval van overcompensatie wijst.
Gezien deze jongeren vaak in het ASO en KSO terechtkomen en later verderstuderen in het hoger onderwijs, kennen zij zichzelf een belangrijke rol toe in deze wereld.
Het gebrek aan zowel ervaring als realiteitszin, leidt hen ertoe te geloven dat zij de uitverkorenen zijn, temidde van een rechtse, conservatie slapende massa conservatieve schapen.
Zij zien zichzelf als uitverkoren veganisten, acommunisten, atheisten en feministen.
De haat tegen de ouders en de cultuur van hun ouders leidt ertoe dat men alle middelen als aceptabel acht om deze voor hen als fascistisch ervaren chrsitelijke, machistische cultuur ten val te brengen.
Men offert de eigen vrijheden op ten koste van de islamitische indringers.
Men offert de eigen culturele erfenis op ten koste van een nihlistisch cultuurrelativisme wat enkel de eigen ouderlijke cultuur doet instorten maar geen verdediging biedt tegenover culturen die juist hun westerse vrijheden veel sterker willen inperken dan het christendom wat juist de inspiratiebron van vrijheid was, nooit zou doen.


De blanke man met dreadlocks gedraagt zich dus enerzijds als de homo, de junk en de communist die hun eigen bezit opofferen in de zoektocht naar plezier, als anderzijds de vrouw die haar waardigheid en verantwoordelijkheid opgeeft in haar onanistische heimwee naar de tijd dat zij als een pasgeboren baby in de eigen uitwerpselen konden wentelen, want dit is de toestand waar de ongewassen, ongeschoren, ongecultiveerde untermensch naar streeft.
Een reunie met het vuilste wat er is.

De reden hiervoor is enderzijds de onverwerkte jeugdtramatiek, anderzijds het druggebruik dat bij deze soort jongeren buitenproportioneel aanwezig is.
Dit druggebruik van vooral "vrouwelijke", sederende drugs als cannabis, mdma, ketamine en lsd, drijven de puberale en infantiele gedachtes en gevoelens verder in de richting van "ik wil hier weg". Iedere drugroes is een beginstadium van een angstpsychose;
De angstpsychose wordt gekenmerkt door gedachtes als "ik wil hier weg, ik ben hier niet veilig"
We zien dit gereflecteerd in de effecten die cannabisgebruik heeft op deze linkse jongeren.
Als in een manische, compulsieve psychose bedienen zij zich van een vulgaire kledingstijl gothic, skater of punk.
Hun politieke en existentiele visie is er een van wanhoop, de wens te sterven als een van onvrede. Incapabel de competitiemaatschappij te begrijpen, cultiveert men de slavenmentaliteit tot ideaal.
Lui door drugs, laf door comfort, verzaakt men de principies van de vrije markt en de christelijke waarden waarop onze maatschappij werd gebouwd en ruilt men ze in voor een filosofie van slaven en zwakheid: communisme en atheisme.
Men weigert God's authoriteit te erkennen. Het logische gevolg van de weigering God's onfeilbare Woord te erkennen, is natuurlijk een conflict met de ouders.
Terwijl de moeder wordt geidealiseerd als benevolente zelfopofferende bron van alle leven, wordt de vader gezien als tyrannieke hoofd van het gezien.
God en mannelijkheid worden beschimpt.
Communisme en hippiecultuur zijn enkel het gevolg van een conflict met mannelijkheid.


De dreadlocks vna een blank persoon zijn een symbolische samensmelting van de jodenster en de eunuch.
Blanke vrouwen met dreadlocks worden gezien als losbandige hoeren.
Mannen met dreadlocks worden niet langer gezien als mannen, maar worden gezien als eunuch.
Het aanmeten van een dreadlockkapsel zal vanaf heden worden gezien als bereidheid tot ontvanging van een fysieke verminking en psychologische traumatisering door fiere blanke mannen en vrouwen die de zuiverheid van hun ras en cultuur wensen te bewaren, zoals het hoort.