de hippies van extreem rechts

achter het stoere masker van racisme en nationalisme vindt men hetzelfde sentiment, hetzelfde vegetarisme, dezelfde misantropie en hetzelfde moeder natuur sentiment als bij new age veganistische godin aanbiddende linkse hippies.
wanneer  men zowel het originele als moderne nazisme bekijkt, ziet men immers dat ze dezelfde wortels en grotendeels ook ideologie delen met hun zogenaamd gezworen vijanden: extreem links, de milieubeweging.
de nazi's zijn tegen kapitalisme, tegen vrije handel, tegen individualisme, voor natuuraanbidding. exact hetzelfde zoals hippies.

waren de neonazi's enkele decennia geleden nog bodybuilders, vandaag zijn het vooral scruffy magere jongetjes met arafatsjaals, gehuld in een antifa achtig zwart uniform, met een affiniteit voor natuur worshippend mysticisme en vegetarisme.
wat ook verklaart waarom het steeds vaker magere, anemische homo's zijn in plaats van de brede, kale hooligans van enkele jaren geleden.

er zijn meer overeenkomsten dan verschillen tussen extreem rechts en extreem links.
onderzoek de bewegingen en ontdek dat extreem rechts helemaal niet zo rechts blijkt te zijn.
niet in economische, noch culturele zin.
hitler noemde zichzelf socialist. mussolini was voor de oprichting van de fascistische partij lid van de socialistische partij.
zowel nazisme als fascisme waren massabewegingen, gestoelt op dezelfde verheerlijking van het volk en de arbeidersbeweging als het socialisme van de 19e eeuw.
zowel fascisme als nazisme zagen zichzelf net als hun socialistische concurrenten, als revolutionairen die zich kantten tegen het in hun ogen inhumane kapitalisme enerzijds en het gedateerde reactionaire conservatisme en monarchisme van het feodale ancien regime.
hun alliantie met christendom was eerder opportunistisch dan ideologisch.

zowel fascisme als nazisme zagen zichzelf als een beweging die zich van een bepaald natuurverheerlijkend mysticisme doende te bedienen, net zoals de moderne new age hippies.
de nazi's introduceerden wetten voor dierenbescherming en verboden vivisectie.
het zijn niet zozeer elkaars tegenstelde, eerder elkaars ongewenste familieleden.
het zijn beiden vormen van collectivisme.

nieuw rechts wil de mens ondergeschikt maken aan het belang van 'het volk' of 'de natie.'
nieuw links vind dit niet ver genoeg gaan en mikt op een iets hogere ambitie: men wil de mens ondergeschikt maken aan een globaal proletariaat, een veganistisch utopia en een multiraciale orgie.
beide systemen laten weinig plaats over voor dissidentie en kunnen dus onmogelijk op sympathie rekenen van de individualist die ook zijn medemens graag enige vrijheid toedicht.

als laatste bewijs zien we niet enkel de gedeelde ideologische roots maar ook het convergerende uiterlijk.
hetzelfde zwarte uniform. dezelfde arafatsjaals. dezelfde analyse van de wereldeconomie en hetzelfde scruffy uiterlijk van stoppelbaardjes, slecht geplaatse piercings en tweederangstattoos.

het lijkt alsof christendom jarenlang diende als buffer tegen de gootste uitwassingen van pregecivilizeerde primitivistische utopisten die al snel vervielen in een lethargische levensstijl bestaande uit een zwakzinnig misantropisme gecombineerd met de incapabiliteit tot lichaamsverzorging.

uiteindelijk geldt voor deze beweging dezelfde conclusie als voor de islam of bijvoorbeeld de vegetariers.
ze hebben mooi klinkende argumenten en zullen om deze redenen aan aanhangers winnen.
voor de anarchistische individualist, of hij nu een conservatieve traditionalist of een libertarische kapitalist of zelfs een verwarde linkse anarchist is, zullen de reeds voorgenoemde bewegingen weinig appeal hebben en hij zal dan ook zolang hij kan deze bewegingen ofwel in daad ofwel in woord ofwel simpelweg in idee afwijzen.
voor zij die zich tot deze bewegingen aangetrokken voelen, geldt simpelweg dat ze krijgen wat ze verdienen.
als ze dom genoeg zijn om in een collectivistisch ideaal te geloven, is het niet meer dan rechtvaardig dat ze achteraf de eigen wonden mogen likken.
geef iedereen wat ze verdienen en zoek uw eigen geluk. simpel, maar vaak vergeten dankzij dromers die zowel mens als wereld willen verplaatsen met hun eigen ideaalbeeld.

het laatste scenario heeft zelfs niet noodzakelijk iets negatiefs te zijn voor de invidualist.
wanneer hij zichzelf in een totalitair systeem terguvindt, hoeft hij niet te wanhopen.
ontdaan van de illusie van een onschuldige mensheid, welke ambitie om zijn medemens wakker te maken, rest hem nog? krijgt niet iedere slaaf de meester die hij verdient? zijn het niet de mensen zelf die de ketens rond hun eigen benen sloten?
de meeste mensen zoeken niet naar vrijheid, eerder naar bevestiging. vrijheid is te confronterend, want echte vrijheid impliceert introspectie enn confrontatie. iets wat de meesten niet aankunnen. vandaar de vlucht naar collectivisme, de demonisering van anderen en het korte lontje bij confrontatie met de eigen mentale zwakheden en intellectuele zwakbegaafdheid.
vandaar d eontkenning van de spirituele zondeval, als rechtvaardiging voor het eigen verlangen dat wordt gezien als roep naar rechtvaardigheid.
men is niet zozeer boos op wie macht en rijkdom heeft; in veel gevallen is men eerder jaloers om dezelfde positie niet te hebben.
hoevelen zijn er die vrijwillig hun eigen bezittingen weggeven?
hoevelen zijn er die van hun eigen fortuin uitdelen, terwijl ze staan te roepen voor een rechtvaardige wereld?

wanneer de individualist zichzelf heeft gerealiseerd dat alle collectivistische idealen, gebaseerd op altruisme, de naaste zien als offerdier en voorwaarde tot belasting, wat rest hem nog te doen na de confrontatie met de gruwel die in ieder van ons leeft?
hij kan blijven hopen op een utopie die nooit zal komen; of hij kan ieder gegeven tijdsvak en leefmilieu gebruiken om z'n eigen situatie zo goed mogelijk te verbeteren. wars van utopische dromen, heerst bij hem het koude realisme. minder fleurig, maar o zo praktischer.
de psychopathische bijbel herinnerd ons eraan: wanneer men alles vergeet, onthoudt slechts één ding: ieder van ons is een psychopaat.

Davy