als vrije wil niet bestaat, is medelijden ook overbodig. net als moraliteit. en is niemand verantwoordelijk voor zijn daden.
de negatie van vrije wil is vooral populair bij hippies en vrouwen. vooral de hoger geschoolde variant. de ontkenning van vrije wil is in feite een heropleving van mysticisme. vrije wil impliceert vrije keuze en dus deliberate overpeinzing van de eigen acties.
de ontkenning van vrije wil is een weigering verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen acties.
enerzijds wil men dit zien als goedkeuring voor de welfare state; anderzijds zal dit exact dienen als ondermijning van diezelfde welfare state.
ontkenning van de vrije wil vormt tevens een argument tegen persoonlijk bestaan. ontkenning van een vrij individu. een persoon zonder vrije wil is niets meer dan een plant of dier.
terwijl hersenbeschadiging en mentale retardatie vaak wordt gegeven als argument tegen het bestaan van vrije wil; vormen ze eerder een argument voor het zien van de absentie van het persoonlijk denken als de consequentie van de afwezigheid van vrije keuze en rigorate anticipatie op de negatie van vrije wil en acceptatie van determinisme.
vrije wil, persoonlijke introspectie is datgene wat de mens onderscheidt van dier en plant. noch dier, noch plant hebben een individueel bewustzijn. de mens creëert concepten, formuleert theorieën en bedenkt sociale systemen. individueel bewustzijn is datgene wat de mens uit de jungle haalde. zonder vrije wil en persoonlijke identificatie zou de mens nog steeds leven als een dier in de jungle. het is creativiteit en schepping die het resultaat zijn van individuele prestatie op geestelijk niveau. rede is de basis van menselijk bestaan als tegenovergestelde aan een zuivere eros die wel te vinden is bij dieren, die simpelweg aan hun lusten en gevoelens gehoor geven. het is logos die de mens onderscheidt van het dier en hem uit de ketens van passie wil bevrijden en hem tot de overpeinzing van de rede brengt.
ontkenning van de vrije wil is een ontkenning van persoonlijke identiteit en abjectie tegenover individuele creativiteit en uiteindelijke persoonlijke vrijheid.
determinisme kan dienen als rechtvaardiging voor totalitarisme, en zo is het ook vaak gebruikt. zowel nazisme als communisme ziet zichzelf als een filosofie die voorbestemd is gemanifesteerd te worden. de superstaat die beloofde voor allen te zorgen kent echter als prijs de verdwijning en onderdrukking van persoonlijke vrijheid en individuele bestaansrechten. het persoonlijke leven wordt gezien als ondergeschikt aan het collectief.
opnieuw is het de joodse traditie, van judaïsme tot objectivisme die de mens centraal stelt. boeddhisme en hindoeïsme, alsmede de islam; maakt de mens ondergeschikt aan de theologie; op dezelfde manier als marxisme en nazisme de mens ondergeschikt maken aan de staat.
historisch determinisme is een politieke rechtvaardiging voor totalitarisme.
vrije wil is een voorwaarde voor persoonlijke vrijheid, vooruitgang en kapitalisme.
kapitalisme heeft vrije wil nodig, vanwege praxeology; de nadruk op persoonlijke redenatie, en haar marktwerking gebaseerd op vrijwillige handelsbetrekkingen. socialisme en alle andere collectivistische systemen hebben vrije wil niet nodig en beroepen zich juist op determinisme als rechtvaardiging voor totale controle van het menselijk leven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.