De les van opa.

De les van Opa.
 Familieband.
de enige mannen uit mijn familie die ik respecteer zijn mijn opa's.
ik voel me zoals de oude opa die niets begrijpt van die wereld van feminisme democratie atheïsme en ontbijtgranen met sojamelk. in plaats daarvan begint m'n dag met een ochtendgebed tot de Christelijke god, een warme pan gevuld met vette boter, spek met eieren, een avondmaal dat bestaat uit een biefstuk en eieren, en een namiddag gevuld met het lezen van boeken over oorlog, en een late avond gevuld met heimwee naar een tijd waarin alles nog christelijk, blank en overzichtelijk was.
ik ben opgevoed door mijn grootvader. met normen en waarden uit een christelijk tijdperk waarin mannelijkheid zich uitte via hard werk, eerlijkheid, een onwrikbaar woord en een ijzeren persoonlijkheid die zijn problemen niet via een sociale netwerksite hoefde te uiten, maar bereid was op de tanden te bijten wanneer de omstandigheden allesbehalve optimaal waren.
ik groeide op met verhalen over jan zonder vrees, de rode ridder, Tijl uilenspiegel, jan breydel en Pieter de Coninck. m'n favoriete suske en wiske album was de krimson crisis, mijn favoriete rode ridder album heette de leeuw van vlaanderen. godfried van bouillon leek me een inspirerend figuur en ze noemden hem hamer was men favoriete boek van karel verleyen. ik raakte verslingerd aan het boek genaamd de zevensprong. nooit las ik nog  zo'n spannende boeken als de zevensprong en de brief voor de koning.
het lezen van deze verhalen  liet me voor altijd een diep gevoel van verantwoordelijkheid na. geïnspireerd door verhalen van mensen die koste wat kost zich wijden aan de hun opgelegde taak, streden tegen onrecht en nooit opgaven, leerden me wat eergevoel en plichtsbef betekenden. als kind hielde ik me bezig met karate, voetbal en fietswedstrijden. het eeuwige streefdoel naar een hoger niveau van verwezenlijking is wat me altijd bij zou blijven als apex van wat mannelijkheid inhoudt.

Helaas.
Jammer genoeg bevinden we ons in een ander tijdperk. niet langer kennen plichtsbesef eer trouw eerlijkheid en boetedoening nog enige betekenis in de atheïstische nihilistische democratie. het enige wat nog telt is een eindeloze zoektocht naar bevrediging van de eigen verlangens. verantwoordelijkheid en plichtsbesef tegenover de ouderen en hun tradities zijn de moderne jeugd onbekend. een maatschappij gebaseerd op multiculturalisme socialisme en feminisme trekt de ganse mensheid naar de laagste gemeenschappelijke deler. de cultuur van de negers, de hooligans de drugdealers en de players wordt gezien als bewonderenswaardig. men verliest zichzelf in een bodemloos labyrint van betekenisloze seks en betekenisloos geweld. een eindeloze drang naar gelijkheid, een egalitarisme zonder enige notie van een hoger doel, zonder enig respect voor een hogere authoriteit, hetzij in fysieke hetzij in spirituele vorm. wij leven slechts temidden ruïnes en en fata morgana's. ruines van wat ooit was en fata morgana's als ontkenning van de zielloze betekenisloze illusie die multiculturalisme feminisme en democratie blijken te zijn. met als enige doel de constante bevrediging van de eigen verlangens met narcisme als enige leidraad voor elke vorm van politiek activisme
lijkt er niets anders tot doel voor de man die wel nog hogere principes in zichzelf koestert dan de maatschappij haar gang te laten gaan.

kali yuga.
het is te laat en te vergevorderd in haar decadentie om nog langer te hopen op een of andere vorm van hogere redding.
wanneer de sentimentele pornografie haar intrede doet is het onmogelijk haar effecten te wissen, wanneer pandora's doos eenmaal geopend is, kan men niets anders doen dan de consequenties te aanvaarden, desgelijks kennen ook feminisme en democratie, atheisme en socialisme geen keer.
de ganse mensenmassa zal enkel zichzelf verteren en aangezien dit haar enige verdiende loon is kan de gedifferentieerde man niets anders doen dan te genieten van wat het kali yuga hem te bieden heeft, zichzelf voorbereiden op de ragnarok en met een gerust geweten leven in deze wereld zonder eraan gehecht te raken. zoals te lezen valt in ecclesiasticus 39:1, de studie van de profeten en de oude tradities vormt de voornaamste en meest bevredigende bezigheid voor een gedifferentieerde man. men kan de cyclus der yuga's gewoon haar gang laten gaan. ervaren wat men ervaren moet.
zonder zich ooit te hoeven hechten aan persoonlijk belang of  eventuele uitkomsten van de acties.
de bijbel de gita en de dhammapada zijn hier de leidraad.
de kennis van een hogere hiërarchische filosofie hoeft geen nadeel te zijn, wanneer men ze kan integreren in een bestaan dat voor zij die er niets van begrijpen niet eens hoeft op te vallen. indien een openlijke revolutie geen optie is, kan men de innerlijke principes voor zichzelf houden delen met wie ze begrijpt en hoeft men niet zoals zoveel politieke activisten over het gehele politieke spectrum de eigen principes en pseudo-identiteit voor de ganse wereld te grabbel gooien. men kan de eeuwige principes in zichzelf cultiveren en er een grootse innerlijke vrede uithalen. men hoeft zich geen zorgen te maken over een wereld die onvermijdelijk het voor haar voorbestemde doel volgt. de enige preoccupatie van de gedifferentieerde man is de cultivatie van een spiritueel leven niet als rebellie tegen de oude tradities maar als vervolmaking ervan.  er is niets uitwendig om tegen te rebelleren, men dient eerst en vooral zichzelf te overwinnen.

besluit.
in de dhammapda lezen we
Al heeft ie duizend maal duizend,
Mannen verslagen in gevecht:
Hij die alleen zichzelf overwint,
Behaalt werkelijk de hoogste overwinning. (viii, 103)

Kom en bezie deze wereld
Als een sierlijk koninklijk rijtuig:
De dwazen zinken erin weg;
Zij die weten hechten er niet aan.
13,171

een gelijkaardig thema in de bijbel:
hebt de wereld niet lief, noch hetgeen in de wereld is; zo iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem.
1 joh 1 15

men hoeft dus nooit te wanhopen.
de wereld volgt het haar voorbestemde doel. men moet dit in zichzelf ook realiseren.

Iedere dag lezen wij de bijbel, de boedhistische dhammapada en de Indische bhagavad gita.
Men ziet rene guenon, julius evola, oswald spengler als profetische stemmen.
Verder lezen we max stirner, ayn rand, milton friedman, thomas sowell en theodore dalrymple.

tot slot verwijzen wij naar de gita:
Dat handelen dat gereguleerd is, zonder gehechtheid, voorkeur of afkeer en wordt gedaan zonder baatzucht wordt gezegd van de goedheid te zijn
gita 18.23
hij die inziet dat deze onvergankelijke Heer van het voorbije gelijkelijk aanwezig is in het vergankelijke van alle levende wezens, ziet waarlijk.
gita 13.28
Ze zeggen dat het universum er niet voor een zeker doel is, dat het geen heerser kent, dat het niet zijn bestaan vond uit een zekere oorzaak en dat er geen andere oorzaak is dan die van de lust.
gita16.8
Zichzelf overgevend aan mateloze zucht naar wereldse dingen, hetgeen alleen op de dood uitloopt; de bevrediging van hun lusten als het hoogste beschouwend; verzekerd dat dit alles is.
gita 11 8

de les van opa:

"De mensen, o Janârdana (Kŗşna), wier familietradities zijn verloren gegaan, verblijven alvast – zo hebben we gehoord – voor onbepaalde tijd in de hel." (Gita I, 43)

Davy G.