Egoïsme creëert welvaart via kapitalisme.

"most arguments against a free market, derive from a disbelief in freedom itself." zei milton friedman al in zijn boek "free to choose". nationalisme en socialisme zijn absoluut niet tegengesteld maar complementair. het project van de europese unie is in feite geen laissez faire kapitalisme maar een vorm van internationaal socialisme, een vrije markt zou immers niet betekenen statisme vanuit brussel. mijn ervaring is dat er heel weinig mensen zijn die weten wat economie is, omdat economie echt niet simpel is. zowel socialisme als nationalisme zijn vormen van collectivisme. ik ben pro conservatisme, normen en waarden van christendom maar zowel socialisten als pseudo liberalen als christendemocraten, groenen en nationalisten willen hun ideale maatschappij doordrukken via politiek. ook christenen en moslims en joden proberen dit. absolute vrijheid is volgens mij enkel mogelijk via laissez faire kapitalisme. vandaar ook dat ik vroeger geïnteresseerd was in psychedelica, vegetarisme, feminisme, anarcho-socialisme om uiteindelijk een afkeer van de groepsmentaliteit en onvoorwaardelijke aanbidding v hun heilige koeien te krijgen. spijtig genoeg, of juist al goed, ontdekte ik dezelfde mentaliteit in rechtse middens waar je bij groeperingen die extreem rechts of rechtsconservatief genoemd worden uiteindelijk dezelfde groepsmentaliteit opmerkt. men wil een regering gebruiken hun programma door te drukken.

tirannie is zeker niet enkel links of rechts, maar "elke mens is een tiran" zeggen deleuze en guatari in hun boek "capitalism and schizophrenia". hoewel ik hun sympathie voor marxisme niet deel, is dit zinnetje wel iets waar ik in geloof. wanneer ik bij rechtse groeperingen de steun aan vegetarisme en een nationaal of raciaal socialisme zie, dan lijkt mij zoals ayn rand al zei dat deze mensen terugkeren naar tribalisme. hoewel terence mckenna in zijn "archaic reviva"l dit als iets goeds bejubelde zie ik hierin nog weinig plaats voor persoonlijke vrijheid. zoals julius evola me liet inzien is individualiteit grotendeels afkomstig uit de Christelijke traditie aangezien paganisme altijd gebaseerd is op een kastensysteem. wanneer ik in de Bijbel de passage Galaten 3:28 lees, ontdek ik de reden waarom rodney stark in zijn "victory of reason" beweert dat kapitalisme, vrijheid en democratie het product zijn van christendom. mijns inziens lijkt een combinatie van christelijke ethiek en een libertaire laissez faire economie de beste vrijheid die een mens kan genieten.

waarom christendom? juist vanwege haar dogma's! het is heel jammer dat de hedendaagse katholieke kerk haar dogma's niet meer durft verdedigen en zich verzoent heeft met haar rol als reservespeler naast een maatschappij die uiteindelijk via haar democratie van de ene naar de andere tirannie zwengelt. het is wel degelijk het monogame kerngezin dat geboorte geeft aan een levende economie. de combinatie van een christelijke ethiek en een libertarisch marktsysteem zorgt ervoor dat de meeste autoriteit in eerste instantie bij gezinnen en later consumenten terechtkomt. zo zijn de mensen zelf eigenaar van productie en koopwaar. iets wat socialisten en feministen beloven maar onmogelijk kunnen verwezenlijken gezien hun economische systeem eruit bestaat iedereen gelijk proberen te maken. waar nazisme en fascisme eigenlijk juist door hun harde taal en elitaire programma door de mand vallen en vandaag als synoniem voor tirannie worden gezien, zijn feminisme, democratie, socialisme en pseudo-liberalisme een gentle fascisme waarbij het collectieve aspect wordt gezien als benevolent terwijl men eigenlijk de mastodontische overheidsinmenging al te vaak over het hoofd ziet.

wie in een regering zit maakt niet uit, als de regering teveel macht krijgt is er geen vrijheid meer voor eender welk individu dat niet zelf in de regering zit. de beperking van overheidsinmenging is de enige garantie voor vrijheid. want er zijn geen onbaatzuchtige engelen wiens leiderschap uiteindelijk een goede levensstandaard zou kunnen garanderen. mensen mogen nooit vergeten dat "wiens brood men eet, diens woord men spreekt". een overheid die geschenken uitdeelt doet dit uiteindelijk enkel en alleen om haar eigen invloed uit te breiden. en een overheid die groot genoeg is om je alles te geven, is ook groot genoeg je alles te ontnemen. waarschijnlijk is juist daarom de VSA een land waar zoveel nieuwe ideeën over individualisme ontsproten. het is een land gebouwd door migranten wiens filosofie gegroeid was uit de protestantse "sola scriptura"-ethiek en zich aldus loskoppelde van het feodalistische Europa. in Europa liggen de wortels van het feodalisme en waarschijnlijk om die reden is nationalisme daar vaak gelinkt aan een socialistische economie, en zijn de huidige socialistische en multiculturele ideeën er een seculiere verderzetting van de Christelijke naastenliefde.

ik vraag me vaak af "welke weg ik moet gaan, wat de filosofie is waarvoor ik mag strijden?" soms lijken rand en stirner wel gelijk te hebben met hun visie dat altruïsme het grote kwaad in deze wereld is. altruïsme leidt tot een tirannie want als je mensen wil helpen tegen hun eigen zin in, zal je ze moeten dwingen dingen te doen die zij niet wensen. de socialistische en nationalistische uitroeiingskampen zijn zo gevolg, niet van een rationeel egoïsme, maar van een gerationaliseerd altruïsme waarbij men gelooft tijdelijke pijn te moeten veroorzaken teneinde een bevredigend resultaat in de toekomst te bekomen. zo kan men oorlog zien op de manier dat de Azteken het zagen, een gigantisch bloedoffer aan de goden, als men de goden ziet op de paganistische manier waarbij men de goden gunsten vraagt door middel van het eigen bloed aan te bieden.

De Christelijke traditie daarentegen draaide de universele paganistische praktijk om door de mensen een god te presenteren die zichzelf aan de mensen had geofferd, zodat mensen in Gods nabijheid konden leven door te geloven in Zijn Zoon. Individualisme kan ook schadelijk zijn als het een soort onanisme blijkt te zijn waarbij men niets anders lijkt te respecteren buiten het eigen lichaam en de eigen persoonlijkheid. ik lees echter nergens in rand en stirner's werk een idee dat ervan uitgaat dat om hun egoïsme te bevredigen men anderen hoeft te kwetsen. integendeel hun egoïsme is juist bedoelt anderen gelukkig te maken. immers sommigen zien ontwikkelingshulp en solidariteit met armen slechts als een verhult egoïsme. men helpt anderen om zichzelf als goed mens te kunnen zien. Zo zegt "the psychopath's bible": "als je alles vergeet, hoef je maar één ding te onthouden: namelijk dat iedereen een psychopaat is". dit is iets wat ik reeds lang heb geloofd en wat me altijd weer tot die Christelijke filosofie terugbracht.

Want inderdaad, in ieder van ons schuilt een hoer, een op wraak beluste sadist, een schunnige player, een voyeur, een leugenaar, een moordenaar. zo sprak laing ookal in zijn "politics of experience" met "we zijn allemaal prostituees en moordenaars". dit individualisme is dus een individualisme dat erin slaagt het eigen ego en zijn verlangens te erkennen maar tegelijk anderen te respecteren. behandel anderen zoals je zelf behandelt wilt worden is enkel mogelijk door te erkennen wat je zelf ook wilt. mocht je geen ego hebben zou je uiteindelijk niks hebben om met anderen te delen. en zo blijkt de apostel van het egoïsme, die ayn rand, uiteindelijk een heel humaan iemand te zijn, wanneer ze zei dat als je iemand jouw liefde wilde verklaren je eerst jezelf moest kunnen definiëren. want zo zei ze, liefde is een compliment wanneer je in die andere persoon kan houden van de verpersoonlijking van jouw normen en waarden. ze zei weleens "vertel mij wat een man seksueel aantrekkelijk vind en ik vertel je zijn levensfilosofie".

"Het is niet vanwege de goedheid van de slager, de brouwer of de bakker dat wij ons eten verwachten, maar vanwege hun eigenbelang." Adam Smith.