iedereen met een psychiatrische diagnose zien wij als soldiaat in het nieuwe leger van de aartsengel michael.
wij zijn het leger dat de atheistische antichrist moet bevechten in de eindtijd, waarin we nu leven.
oog om oog is nog altijd beter dan uzelf in elkaar te laten slagen
het is beter zich voor te bereiden op een wereld van oorlog dan te dromen van een wereld vol vrede want vrede is een idee en oorlog is de realiteit.
het recht van de sterkste lijkt me nog altijd beter dan het veerherlijken van de zwakste
mijn gebedshuis is de kazerne, de hoogmis is het slagveld en het evangelie wordt gevormd door het gefluit van de kogels en het geschreeuw van de gewonden.
vrede is geen bestemmingmaar een onderbreking
vrede is zoals de speeltijd op school een onderbreking de balangrijke lessen volgen op de pijnlijkste en meest moeizme momenten het leven s een eindeloze strijd
de vrouwen klagen dat er geen echte mannen zijn mijn oplossing verplichte cagefights voor elke man teneinde een vrouw te kunnen behagen. de terugkeer van gladiatoregngevechten en riddertoeronnoien.
er is voor de vrouw geen groter plezier dan haar lichaam te onderwerpen aan de wil van een victor, koning van de slaapkamer want koning van het slagveld.
de geschiedenis wordt geschreven met het bloed van de lafaarden en zwakkelingen
de toekomst wordt gebouwd uit het beenmerg van de overwonnenen
ik zou het niet anders gewilt hebben
wie de jeugd heeft, heeft de toekomst en wie gelooft in een toekomst voor de jugd zonder respect voor de ouderen creëert een toekomst waar aanbidding wordt gegeven aan een fantasie in plaats van erkenning aan de objectieve realiteit.
de meest griezelige realisatie is dat er enige waarheid schuilt in mijn radicaal anti egalitaire elitaire filosofie.
dat ik werkelijk op een geheel ander niveau deze wereld ervaar dan het overgrote deel van mijn generatiegenoten.
dit statement komt niet vanuit simpele haat of misprijzen het is een steeds terugkerende conclusie die getrokken wordt uit een herhaaldelijke reeks ontgoochelingen wanneer ik probeer met mensen van mijn leeftijd en volk te praten over mijn ideeën het schijnt te zijn dat niemand van ons volk nog in staat is tot het zich voorstellen van het dienen van een zaak die het persoonlijke, lichamelijke belang overstijgt in die zin dat het niet voortkomt uit lafheid maar juist uit collectiev bewustzjn voor het voortbestaan van een volk en haar traditie.
wat ik hier dus beschrijf is de toestand waarin het overgrote deel van de hedendaagse westerse jeugd zich bevindt een beuwstzijn dat niet wordt gergeeerd door freud's superego of ego, oftewel een rationeel bewustzijn dat uitgaat van oorzaak en gevolg maar een via psychologie en moderne feministische educatie een ethos van "carpe diem" wat eigelijk een soort nihilisme is waarin niemand nog denkt aan consequenties in de toekomst als gevolg van acties uit het heden of verleden.
na kennisname van de ideologie van de gentse dominique willaert en de sloveense zizek alsook het feit dat in linkse kringen een zekere admiratie bestaat voor de plundertochten in het londen van afgelopen zomer, lijkt het mij onvermijdelijk een praktische interpretatie voor geweld te leveren.
er zijn 2 soorten geweld geoorloofd en ongeoorloofd.
vanuit christelijke hoek die mijn filosofie onoverkomelijk heeeft beinvloed moeten we onszelf realiseren dat geweld simpelweg als excuus de eigen frustraties te kunnen botvieren of om zichzelf te bewijzen onbvermijdelijk tot de eigen val zal leiden.
vanuit onze eigen ervaringen met geweld moeten we echter tegelijk erkennen dat het soms een noodzakelijk kwaad blijkt te zijn, zelfs een soort kwaad wiens aanwezigheid onszelf kan versterken.
wanneer men over straat loopt met de mentaliteit koning van de wereld en onaantastbaar te zijn zal men thuis omen met een bloedneus.
men moet echter bereid zijn tot geweld wanneer men dit soort personen zelf tegenkomt en er anders het fysiek slachtoffer van dreigt te worden.
het is juist de zelfoverschatting die tot een eventuezle afranseling zal leiden.
het is juist de angst om niet te willen vechten die men voelt en de angst voor verlies die benefvoordelig kan blijken: het is de realisatie van de eigen kwetsbaarheid die in dit geval dient als motivatie om hard te vechten.
JIJ OF IK is het enige wat door het hoofd galmt.
Only a fool or a fraud talks tough or romantically about war.
atheisme socialisme anarchisme feminisme atheisme en psychologie maken deel uit van de nieuwe religie van het westen
een cultus van zwakte en lafheid waarbij de eigen gevoelens als absolute waarheid en enige bron van moraliteit en objectiviteit worden gezien. een gefeminiseerd luchtkasteel waarin iedereen slachtoffer is en iedereen aan slachtoffer hulp doet.
daarom heeft god de moslims de grootste barbaren uit de gehele wereld hiernaartoe gezonden in een daad van karmische vergelding om deze bevolking van zwakke herbivoren wakker te schudden voor de enige en eeuwige realiteit van deze wereld: dat de wereld enkel blijft bestaan wanneer er bloed vloeit.
dit is het onvermijdelijke resultaat van een maatschappij te laten regeren door vrouwen en universitair geschoolde herbivoren met geen greintje levenservaring.
gevoelens zijn heilig en aangezien de
een maatschappij zonder vaderfiguur betekent vrouwen die niet weten wie ze zijn of wat ze willen en slimme jongens die daar handig op inspelen zonder wroeging of moreel besef.
een maatschappij zonder vaderfiguur kent geen straffen omdat ze geen onderscheid meer maakt tussen goed en kwaad.
een maatschappij zonder vaderfiguur is een maatschappij vol bleitsmoelen die nooit in staat zullen zijn zichzelf te verdedigen.
wie niet bereid is zich voort te planten en zijn bloedlijn te verdedigen tot de dood is het niet waard te leven op deze wereld die een eeuwig slagveld is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.