economisch seksueel en spiritueel egalitarisme, een traditionalistisch rechtse kritiek.

economisch egalitarisme.
wanneer ouders zouden gehoor geven aan iedere wens van een klein kind, raakt dien laatste zijn verlangen nooit verzadigd.
wanneer mannen leven ten genade van vrouwen, raken die laatste groep hun verlangens nooit bevredigd. de zoektocht naar mr right is eindeloos want mensen zijn nooit volmaakt en smetloos.
wanneer de grieven van arbeiders en rebellen die als basisprincipe stelen van de rijken zien als moreel goed, is er geen nood aan verdere educatie omtrent de oorsprong van materiële of filosofische welvaart. er is niet zoiets als een equilibrium op vlak van welvaart of rijkdom in materiële, spirituele of seksuele zin. er is geen op voorhand vastgestelde graad van welvaart of rijkdom die op een globale schaal eerlijk kan verdeelt worden volgens een vastgesteld principe. aangezien materiële objecten de waarde krijgen die mensen eraan wensen te geven in een vrije marktsysteem. afwezigheid van deze keuzemogelijkheid leidt tot prijscontrole en marktregulatie van overheidswege en is enkel mogelijk via een steeds toenemende autoriteit van overheidswege met minder ruimte voor vrije ondernemingen, industriële expansie en economische concurrentie tot gevolg.

respect is idealiter een privilege en geen basisrecht.
indien respect een basisrecht zou zijn, behandelt men mensen als kinderen die nooit rekenschap dienen te geven voor hun eigen acties. juist wanneer respect voorwaardelijk is, krijgt zij een hogere betekenis die gebaseerd is op persoonlijke prestatie en niet op een gezichtsloze algemene toekenning.
als gevolg dwingt zich de realisatie dat allen niet gelijk zijn.
mensen hebben verschillende karakters en talenten en het is juist via differentiatie en hiërarchie dat verschillende karakters een op maat gemaakt traject kunnen volgen dat aansluit op hun karakter en talent als persoon en niet wordt aangeboden als optie die vrijwillig en willekeurig op aarde verschijnt.
de rationalisatie van een kastesysteem is de erkenning van verschillende talenten.
niet enkel een hierarchisch maar evengoed een egalitair of anarchistisch geordende samenlevingsverband steunt zoals elke maatschappelijke orde op de goedwil van de deelnemers. of een maatschappelijk model succesvol is hangt volledig af van enerzijds de validiteit van haar filosofische uitgangspunten en twee de mogelijkheid waarin de deelnemers voldoen aan de voorschriften van desbetreffende filosofie. valt de maatschappij vanwege achteloze opvolging van filosofische principes, zijn de mensen en niet de filosofie defect. wordt de filosofie perfect toegepast en is de maatschappij onsuccesvol, zijn niet de mensen maar de filosofische principes defect.
idealiter is een filosofie zoveel mogelijk in overeenstemming met objectieve waarnemingen en feiten uit de wereld rond ons heen en juist daarom zouden zowel de religieuze taboes uit voorbije tijden als moderne taboes uit een atheitisch en democratisch tijdperk steeds onderhevig mogen zijn aan kritische beschouwing, die niet vergeet ook zichzelf kritisch te bekijken.
de doctrine van een wereld als illusie of mahamaya is een mooi vertrekpunt en houvast om extremisme gebaseerd op onwetendheid te weren.