moraliteit vrijheid en vooruitgang zonder overheid

anarchokapitalisme. mensen die zeggen dat anarchisme niet werkt, zien de staat als bron van moraliteit. bedenk hoe weinig vertrouwen men heeft in politiek en politie.
moraliteit komt van mensen zelf en de staat zelf is onmogelijk een bewaker van moraliteit, gezien een activiteit als oorlog gefinancieerd wordt met belastinggeld een exclusiviteit is die aan het bestaan van een overheid gelinkt kan worden. vanuit prive belangen is oorlog risky, gezien vernietiging van marktpotentieel en eventueel toekomstig clandizie. hoewel wapenverkoop winstgevend is, is dit om dezelfde reden als ieder andere conomische activiteit dat is: omdat mensen ervoor willen betalen. niemand koopt voor prive gebruik een tank, gezien beperkt potentieel voor privegebruik in verhouding tot kosten. tanks, bommenwerpers, raketwerpers zijn typisch aankopen van een regering die zichzelf beroept op economische belastingen.

een vrije markt zou in wezen slceht nieuws zijn voor oorlogvoering.
het bestaan van een overheid is op zich geen enkele garantie tegen het bestaan van criminaliteit.
gezien diverse schandalen rond corrupte politici, omgekochte politieagenten en gebruik van geweld door politieagenten.
ook hier is een volledig vrije markt, bij afwezigheid van een overheid, een obstakel voor misbruik van overheidsmacht.moraliteit komt voort uit persoonlijke overtuiging en in deze weg zou misdaadpreventie eerder een taak van opvoedingsmechanismen zijn.
gezien de staat van staatsonderwijs gaan zowel uit conservatieve als libertarische hoek stemmen op dat zowel het natuurlijke gezin als priveonderwijs een betere functie zouden vervullen voor wat betreft overbrenging van moraliteit en discipline aan schoolgaande kindereN.het verschil tussen de rigiditeit van het katholiek onderwijs, in wezen geprivatiseerd tegenover de anarchistisch egalitarische filosofie van het gemeenschapsonderwijs is ook hier een illustratie van de superiore kwaliteit als resultaat in de privesector tegenover de minderwaardige kwaliteit die een door de overheid uitgevoerde taak aflevert.

wanneer moraliteit het monpolie van de overheid wordt, krijgt men ofwel een systeem waarbij de burger geen enkele inbreng tegen het maatschappelijke en culturele monopolie van de overheid kan inbrengen, wat doet denken aan situaties die in contemporair europa als nazistisch of communistisch worden gebrandmerkt en dictionair worden omschreven als totalitair.anderzijds kan moraliteit en maatschappelijk welzijn via democratische weg beslist worden, wat enkel een halfway optie is;
is moraliteit en individueel toegelaten activiteit beslist via democratische weg, is alle activiteit en moraliteit subjectief en niet langer objectief en is een onderscheid tussen juist en fout of goed en kwaad enkel afhankelijk van de fashionabiliteit van de stembus.
de dictatuur van de meerderheid plaatst kwantiteit boven kwaliteit en wordt op de duur geregeerd door kortetermijnvisies en emotionele impulsen in plaats vna door langetermijnvisies en rationaliteit. dit is juist vanwege het feit dat de populaire mening geen mening hoeft te houden met individueel belang. individueel belang zal veel rationeler en kritischer de toekomstvisie vormen dan een visie die zichzelf moet baseren terwijl ze zich gesteunt ziet met overheidsgeld en een monopolie op vorming van toekomstvisie steunt.het is dus eowel inzake economie, moraliteit, vrijheid dat een overheid op geen enkele manier het beste resultaat kan garanderen.het is enkel via privaat initiatief in een vrije markt, dat mensen de consequenties van de eigen acties en ideeen in beschouwing moeten nemen en handelen volgens een confronterende, realistische wereldvisie in plaats van een wereldvisie die altijd plaagt terug te kunnen vallen op haar gesyndicaliseerd vangnet en haar eschatologische voorbestemdheid, zoals in marxisme en al haar offshoots het geval is.