kritiek op feminisme en de notie van vrouwenrechten: respect voor vrouwen is een privilege en geen basisrecht.

n een maatschappij gebaseerd op gelijkheid democratie en feminisme is respect voor vrouwen zo'n belangrijk ijkpunt dat andere en oudere tradities worden beoordeelt op de mate waarin men de vrouw vrijheid en respect geeft.de fixatie op deze twee aspecten van menselijk bestaan, gaan ten koste van hun natuurlijke tegenpolen, verantwoordelijkheid en zelfbeheersing. een illusie die enkel in stand gehouden kan worden door kritiek op feminisme en gelijkheid te demoniseren als vrouwenhaat en machogedrag enerzijds, een welfare om te betalen voor abortus en alimentatie anderzijds.

ik ben altijd rechts geweest.
de reden waarom ik mezelf interesseerde in psychedelica en sjamanisme, was een uitgroeisel van mijn interesse in traditie, godsdienst en paganisme.
de reden waarom mijn toenmalige filosofie linkse elementen bevatte zoals feminisme en links anarchisme was volgens mij vooral te wijten aan jeugdig idealisme, gebrekkig inzicht in menselijke natuur, onbegrip economische principes en incapabiliteit in te zien wat de rol van de mens in een traditioneel raamwerk waardevol maakt.

de toenmalige veneratie van het vrouwelijk geslacht was, voor zover het geen filosofisch exhibitionisme en omfloerst opportunisme was in de hoop er meer kut mee te kunnen scoren, filosofisch gezien het gevolg van een verandering in mijn levensvisie.respect vanwege de simpele prestatie geboren te worden is enkel waardevol in een traditioneel kader waarin de menselijke geboorte wordt gezien als een tak die haar verantwoordelijkheden kent. wanneer respect wordt gegeven aan een geboorte in een atheïstische individualistische maatschappij kan respect enkel het gevolg zijn van antwoord op individuele prestatie en niet van een erkenning van een willekeurig bestaan. aangezien respect dat automatisch gegeven wordt ongeacht persoonlijke differentiatie waardeloos is en haar individuele erkenning als persoonlijke identiteit verliest.insgelijks vrouwen verdienen geen respect vanwege het feit een kut te hebben.de vrouw verdient respect in een traditioneel kader vanwege de opoffering die zij brengt als moeder en opvoeder van kinderen. hieruit volgt een afgunst tegenover de moderne vrouw die men via artificiële middelen op gelijke voet met de man probeert te zetten, als logisch gevolg van de eerdere filosofie waarin de vrouw een onmiskenbare taak en verantwoordelijkheid toegewezen krijgt als rol van een gezin dat dient als basis van een volk.
in een maatschappij die geen respect meer kent voor de rol van priester of soldaat is gelijkheid het hoogste ideaal.
gelijkheid leidt enkel tot betekenisloze veralgemeningen en een eind aan differentiatie.de man die zich origineel opstelt wordt dan afgeschilderd als uitbuiten. wie succesvol is, is een uitbuiter, zo leren we uit de linkse afgunst tegenover het in hun ogen egoïstisch kapitalisme.
wie daarentegen niet gelukkig en succesvol is, is op zijn beurt een sukkelaar die geholpen dient te worden.het valt op dat wie niet in de boot valt volgens de egalitarische filosofie hetzij een sukkelaar hetzij een profiteur is. en in beide gevallen ontneemt men de persoon van zijn identiteit. een rijke man is een harteloze kapitalist. een arme man is een sukkelaar. beiden hebben geen geweten verantwoordelijkheid of personaliteit in de egalitaire filosofie.men creëert dus een massa die niks anders kent dan ophouding van de hand bij minste tegenslag en bij minste succes zichzelf schuldig dient te voelen.

respect voor vrouwen is een privilege dat verleent wordt ten gevolge van individuele prestatie en geen basisrecht dat aan iedereen ongeacht personaliteit, wordt toegekent.de moderne vrouw wenst vrijheid op vlak van seksuele experimentatie met zoveel mogelijk partners, de vrijheid haar kinderen te vermoorden via abortus, haar man uit te zuigen via alimentatie en hem te verlaten via echtscheiding. dit alles dient gepaard te gaan met een verbod op negatieve meningen van het mannelijk geslacht die altijd als vrouwenhaat geïnterpreteerd worden. ziehier de parallel met de allochtoon die een quasi onschendbare status geniet dankzij de beschuldiging van racisme op conto van enkel het blanke ras.

men krijgt in de egalitaire multiculturele neomarxistische samenleving een nieuwe vervulling van orwell's maxim dat "alle varkens gelijk zijn", waarbij sommigen iets meer gelijk zijn dan de anderen.

wanneer men kritiek op vrouwen ontoelaatbaar verklaart, wanneer men de vrouw toelating verleent te doen wat ze wil zonder daarvoor ooit de negatieve consequenties hoeven in te zien, verklaart men haar onaccountable voor haar eigen persoonlijke acties op dezelfde manier als een klein kind geen grote verantwoordelijkheid wordt toegekent. ironisch genoeg voldoet men hieraan de clichématige benadering van de vrouw als debiel die geen zelfinzicht kan cultiveren.discussies met vrouwen zijn zo goed als nooit bestemd te eindigen in argumentaties die rekening houden met voor en nadelen van ideen en vooropgestelde oplossingen maar eindigen in regel met argumenten die gebaseerd zijn op een subjectieve interpretatie van wat eerlijkheid dient voor te stellen, waarbij eerlijkheid synoniem staat voor wat goed voelt op dit moment.juist vanwege de mannelijke fixatie op logische ordening en afwijzing van emoties impulsiviteit en feelgood omfloersing is de man beter geschikt de maatschappij gezin en traditie vorm te geven te besturen en in stand te houden via de verantwoordelijkheid dragende taken die hij toegewezen krijgt.
in een maatschappij die geen respect meer kent voor de rol van priester of soldaat is gelijkheid het hoogste ideaal.het is een logisch gevolg dat in een maatschappij die poogt iedereen 'gelijk' te maken, geen waardering noch begrip mogelijk is voor de rol van priester of soldaat. gevolg is het democratische cynisme tegenover de hiërarchische structuur die inherent aanwezig is in een religieuze of traditionalistische maatschappij.met als logische gevolg, het totalitaire trekje van democratie, ondanks de facade van gelijkheid en tolerantie, dat wie poogt eventuele fouten in een democratisch egalitair systeem aan te kaarten, wordt afgeschildert als haatvol en intolerant. weinig begrip tegenover kritiek is een indicatie van onzekerheid als basis van de filosofische positie.als een filosofische positie steunt op waarheid als fundament kan leugen haar positie niet aantasten. enkel een positie gebaseert op leugen hoeft te vrezen voor aantasting van de fundamentele principes als basis van haar existentiele positie.economisch egalitarisme.wanneer ouders zouden gehoor geven aan iedere wens van een klein kind, raakt dien laatste zijn verlangen nooit verzadigd.wanneer mannen leven ten genade van vrouwen, raken die laatste groep hun verlangens nooit bevredigd. de zoektocht naar mr right is eindeloos want mensen zijn nooit volmaakt en smetloos.wanneer de grieven van arbeiders en rebellen die als basisprincipe stelen van de rijken zien als moreel goed, is er geen nood aan verdere educatie omtrent de oorsprong van materiële of filosofische welvaart. er is niet zoiets als een equilibrium op vlak van welvaart of rijkdom in materiële, spirituele of seksuele zin. er is geen op voorhand vastgestelde graad van welvaart of rijkdom die op een globale schaal eerlijk kan verdeelt worden volgens een vastgesteld principe. aangezien materiële objecten de waarde krijgen die mensen eraan wensen te geven in een vrije marktsysteem. afwezigheid van deze keuzemogelijkheid leidt tot prijscontrole en marktregulatie van overheidswege en is enkel mogelijk via een steeds toenemende autoriteit van overheidswege met minder ruimte voor vrije ondernemingen, industriële expansie en economische concurrentie tot gevolg.