zelfreflectie 1

i gained what i asked for.
ik heb min of meer een vrij solide theorie over geschiedenis, cultuur en menselijke evolutie. waarnaar ik m'n ganse leven zocht.
van psychedelica, archeologie, geschiedenis, economie, psychologie, filosofie en religie.
uiteraard wil en kan ik niet pretenderen alles te weten of zelfs een expert te zijn in deze takken van menselijke wetenschap. maar ik heb een min of meer werkend concept of model dat voor mij verklaart waarom de dingen des levens zijn zoals ze zijn.

ik heb het gevoel en de idee dat opsluiting risperdal psychedelica en veganisme elk op hun eigen manier de dingen in mijn hoofd en leven en lichaam erger hebben gemaakt, die al van in het begin altijd al niet optimaal waren.

in principe heb ik bereikt wat ik wou, filosofiegewijs.

er blijft niks meer over om nog over te denken of voor te leven, in die zin dat ik me niet langer gebonden voel door een zekere obligatie inzake het najagen van iets.

ik zal nooit 'hersenloos' leven, volgens m'n verwachting; de manier waarop ik er echter tegenaan kijk, is veranderd.

er lijkt zich een scheidingslijn in m'n leven te beginnen, die zich ergens voor het eerst manifesteerde in april 2008 als culminatie van voorgaande elementen, waartoe de beslissing tot vegetarisme volgde vanuit de diagnose van autisme wat elk op hun beurt ook weer een logisch gevolg was van eerdere gebeurtenissen.

de scheidingslijn tenslotte lijkt te sluiten in mei 2010. vanaf de nacht dat ik zo hard leek te trippen dat ik zelfs vreesde voor zowel men lichamelijke als geestelijke gezondheid.
sinds die nacht, die op zich ook weer de culminatie van eerdere gebeurtenissen; de opsluiting in de psychiatrie en de eerste ervaring met geestbeinvloedende middelen; van risperdal en abilify tot cannabis en psychedelica;

de lsd trip in juli 2010 zorgde er finaal voor dat cannabis, gesuikerde voeding en vegetarisme niet langer haalbare opties of positieve elementen waren in m'n leven.

waar de existentiele zoektocht zich in m'n kindertijd focuste op ridders en kastelen, later archeologie, oude egypte, christendom en radicaal rechts, zou ik vanaf m'n zestiende mezelf linkser gaan opstellen. in de waan dat dit een werkende filosofie was. vanaf m'n achttiende begon ik mezelf, als vegetarier ook als radicaal links op te stellen.
de huidige links tussen extreem rechts en extreem links komt voor mij geenszins als een verrassing, gezien ze dezelfde filosofische fundamenten kennen. ook historisch en economisch gezien, zo leerde ik tenslotte later, delen ze dezelfde origines.

als gevolg van de existentiele crisis in 2010 die volgde na een zeer door filosofie geinspireerde overgave aan psychedelica; begon ik mezelf te interesseren in conservatisme, christendom, een hernieuwde interesse in radicaal rechts en vegetarisme.

enkele mannen die m'n bestaande levensbeeld volledig omgooiden waren milton friedman en theodore dalrymple.
in tegenstelling tot alle linkse, hippie filosofen zoals leary en mckenna; deleuze en guatari en de hele lijst aan zelfverklaarde vrijheidsstrijders; vond ik hier een filosofie, dankzij deze 2 joodse mannen die, vanwege de voorkeur voor cultureel conservatisme in dalrymple's geval en economisch liberalisme vanwege milton friedman; een filosofie die gebaseerd was, niet op een utopscih mensbeeld van een zelfloze artiest, maar van de mens met al zijn negatieve kantjes en hem wees op het feit dat hij verantwoordelijk was voor de economische en culturele toestand waarin hij zich bevindt en dat enkel liberalisme en conservatisme hem hierop wijzen en toelaten op eigen houtje zijn lot te beteren naar z'n eigen intellectuele en fysieke capaciteiten.

latere ontdekking van evola en kuehnelt leddihn, het lezen van de bijbel, de gita, de koran en de pali canon zou me leren te zien hoe culturen gebaseerd waren op religieuze waarden en op welke manier cultuur het fundament vormt van een maatschappij.

de latere ontdekking van mises, rothbard en alle economen verbonden aan het mises instituut zouden m'n visie op economie en dus ook alle aspecten van het menselijk leven nog verder veranderen en aanvullen met nieuwe kennis en inzichten.

hoppe en david friedman verklaarden anarchocapitalisme voor me en verdienen hier dus ook een vermelding.

uiteindelijk mag ik blij zijn dat ik heb bereikt wat ik wou bereiken, dat ik de mogelijkheid had te bestuderen wat ik bestuderen wou.
het is mijn leven, ik moet het runnen; ik kan me niet veroorloven anderen's leven te moeten runnen en dat hoeven zij ook niet voor mij te doen.

de negatieve aspecten en ervaringen hebben nu eenmaal ook hun stempel gedrukt op wie ik nu ben en op de toekomst. geheel onafhankelijk van elkaar zijn verleden en toekomst nooit helemaal. zowel niet in biologisch als historisch opzicht kan je spreken van louter toeval. zoals genetisch materiaal wordt overgedragen, zo zijn economische en geschiedkundige gebeurtenissen geen toevallige feiten, maar uitkomsten van vooraf gemaakte beslissingen.

hoewel dus de als negatief aanvaardde gebeurtenissen en ervaringen net als de als positief ervaren dingen in mijn leven en ontwikkeling een rol speelden end at zullen blijven doen.
rest me niks dan zoals anderen te aanvaarden wat op m'n pad komt en te kijken of het bruikbaar is, wat ik er van leren kan.

een constante les lijkt wel te zijn dat telkens ik denk ergens veel van te weten, besef ik pas hoe weinig ik er van weet, hoe veel ruimte er nog is om bestaande kennis aan te vullen en expertise bij te schaven.